معرفی کتاب تهوع از ژان پل سارتر :

غزل بسیار زیبای شماره ۷۵ مولانا ای خواجه نمی‌بینی این روز قیامت را ؟ این یوسف خوبی را، این خوش قد و قامت را ؟ای شیخ نمی‌بینی؟ این گوهر شیخی را ؟این شعشعه نو را این جاه و جلالت را ؟ای میر نمی‌بینی این مملکتِ جان را ؟این روضه دولت را این تخت و سعادت را ؟ای خوشدل و خوش‌دامن دیوانه توی یا من ؟درکش قدحی با من بگذار ملامت راای ماه که در گردش هرگز نشوی لاغرانوار جلالِ تو بدریده ضلالت راچون آب روان دیدی بگذار تیمم راچون عید وصال آمد بگذار ریاضت راگر ناز کنی خامی ور ناز کشی رامیدر بارکشی یابی آن حسن و مل...

اسرارِ سوختن نی نی  خودرو و در کنار برکه یا رودخانه یا تالاب میروید. در برخی مناطقِ ایران، در یک روز خاص، بعد از اذان مغرب، آتش را در انبوه نیزار رها میکنند و میسوزانند و این سوختن تا سحر ادامه مییابد.در دل شب، بهنگام سوختن نیزارها، صداهایی عجیب و  پُر از اسرار بگوش میرسد و تا سحر غوغایی برپاست...!دمادم صبح و قبل از طلوع آفتاب، به نیزار سوخته میروند؛بعضی از نیها نسوختهاند و در آتش سرخ شده یا بقولی پخته شدهاند.نیهای سرخ شده را جمعآوری میکنند و از بین آنها، جدا سازی آغاز میشود. برخی از نیها که دارای هفت بند و کمتر از یک متر هستند به درد سازِ نی اصیل میخورند. برخی بدرد فلوت و نیلبک و دوسازه، قشمه و... اما موضوع اینجاست! آن دسته از نیها که ساز میشوند، باید زمان...

آن دلبر من آمد بر من زنده شد از او بام و در منگفتم قنقی امشب تو مرا ای فتنه من شور و شر منگفتا بروم کاری است مهم در شهر مرا جان و سر منگفتم به خدا گر تو بروی ...

من از کجا پند از کجا باده بگردان ساقیاآن جام جان افزای را برریز بر جان ساقیابر دست من نه جام جان ای دستگیر عاشقاندور از لب بیگانگان پیش آر پنهان ساقیانانی بده نان خواره را آن طامع بیچاره راآن عاشق نان...

من این ایوانِ نُه تو را نمیدانم، نمیدانم من این نَقّاشِ جادو را نمیدانم، نمیدانم مرا گوید مَرو هر سو، تو اُستادی، بیا این سو که من آن سویِ بیسو را نمیدانم، نمیدانم هَمی گیرد گَریبانم، ه...

ای زندگی تن و توانم همه تو جانی و دلی ای دل و جانم همه توتو هستی من شدی از آنی همه من من نیست شدم در تو از آنم همه تو باز آی که تا به خود نیازم بینی بیداری شب های درازم بینی نی نی غلطم که خود فراق تو مرا کی زنده رها کند که بازم بینی هر روز دلم در غم تو زارتر است وز من دل بی رحم تو بیزارتر است بگذاشتیم غم تو نگذاشت مرا حقا که غمت از تو وفا دارتر است خود ممکن آن نیست که بر دارم دل آن به که به سودای تو بسپارم دل گر من به غم عشق تو نسپارم دل دل را چه کنم بهر چه می دارم دل در عشق تو هر حیله که کردم هیچ است هر خون جگر که بی تو خوردم هیچ است از درد تو هیچ روی درمانم نیست درمان که کند مرا که درد...