نگاهی به زندگی پرفسور گیو شریفی

نگاهی به زندگی پروفسور گیو شریفی؛ دانش، اندیشه و عنایت خداوندی

گاهی در زندگی انسان‌هایی پا به عرصه وجود می‌گذارند که استعداد، دانش، تلاش و نگاه متفاوتشان، آنان را از دیگران متمایز می‌کند. آشنایی من با زندگی و اندیشه‌های دکتر گیو شریفی، جراح و متخصص مغز و اعصاب، از همین دست تجربه‌ها بود؛ انسانی که در کنار دانش پزشکی و مهارت جراحی، به فلسفه، عرفان، شعر و موسیقی نیز علاقه‌مند است.

کودکی در خانواده‌ای اهل پزشکی

دکتر گیو شریفی، بنا بر گزارش‌ها منتشرشده از زندگی و سوابق خود، در سال ۱۳۵۳ در تهران متولد شده است.

پدر و مادر مرحوم او هر دو از جامعه پزشکی بودند. مادرش روان‌پزشک بود و در دوران جنگ تحمیلی به رزمندگانی که با مشکلات اعصاب و روان روبه‌رو شده بودند، خدمت می‌کرد. پدرش نیز پزشک و جراح کلیه بود.

بی‌تردید رشد کردن در چنین خانواده‌ای می‌توانست زمینه آشنایی او را از کودکی با علم، پزشکی و مسئولیت در برابر انسان‌ها فراهم کند. او در سخنان خود از تأثیر خانواده و استادانش بر مسیر زندگی و شکل‌گیری اندیشه‌هایش یاد کرده است.

یکی از نکات جالبی که از گفت‌وگوهای او برای من به یاد مانده، علاقه‌اش از دوران دبیرستان به شناخت انسان و پیدا کردن راه‌هایی برای صعود شادی و کم شدن رنج انسان است. این علاقه بعدها در کنار دانش پزشکی و جراحی مغز و اعصاب، به بخشی از نگاه گسترده‌تر او به انسان و زندگی تبدیل شد.

پزشکی در کنار دانش و اندیشه

دکتر گیو شریفی تحصیلات پزشکی عمومی خود را در دانشگاه آزاد اسلامی گذراند و سپس در دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی در رشته جراحی مغز و اعصاب تخصص گرفت.

در سال ۱۳۸۳ نیز موفق به دریافت بورد تخصصی جراحی مغز و اعصاب شد و در ادامه مسیر علمی و دانشگاهی خود، در دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی و بیمارستان لقمان حکیم تهران به فعالیت‌های درمانی، آموزشی و پژوهشی پرداخت.

بخش مهمی از فعالیت‌های تخصصی او به جراحی‌های پیچیده مغز و ستون فقرات مربوط می‌شود؛ از جمله جراحی‌های آندوسکوپیک مغز، جراحی تومورهای قاعده جمجمه و هیپوفیز، جراحی صرع و برخی روش‌های پیشرفته و کم‌تهاجمی ستون فقرات.

در سوابق علمی منتشرشده از او، انجام برخی جراحی‌های پیشرفته و کم‌سابقه در ایران نیز ذکر شده است؛ از جمله فعالیت در زمینه جراحی آندوسکوپیک کیست‌های مغزی، جراحی صرع مقاوم به درمان و جراحی‌های پیچیده قاعده جمجمه.

علم، پژوهش و آموزش

آنچه درباره دکتر شریفی برای من جالب است، این است که فعالیت او تنها به اتاق عمل محدود نمانده است.

او در کنار درمان بیماران، در زمینه آموزش پزشکان و دستیاران، پژوهش و فعالیت‌های علمی نیز حضور داشته و در بخش جراحی مغز و اعصاب بیمارستان لقمان حکیم مسئولیت‌ها و فعالیت‌های پژوهشی و آموزشی داشته است.

در سوابق منتشرشده، از مشارکت او در برگزاری دوره‌ها و کنگره‌های تخصصی در زمینه جراحی مغز، هیپوفیز، قاعده جمجمه و نوروآندوسکوپی نیز یاد شده است.

علاوه بر این در رزومه حرفه‌ای منتشرشده از او، سابقه طولانی فعالیت جراحی، تعداد زیادی عمل جراحی و مقالات علمی متعدد ذکر شده است؛ آماری که نشان‌دهنده سال‌ها فعالیت مستمر در حوزه تخصصی اوست.

پزشکی فراتر از جسم

اما آنچه بیش از همه توجه مرا به دکتر شریفی جلب کرده، تنها توانایی علمی و مهارت او در جراحی مغز و اعصاب نیست.

در گفت‌وگوهایی که از او دیده‌ام، نوع نگاهش به زندگی، انسان، دانش و آینده برایم بسیار جالب بود. او پزشکی را فقط مجموعه‌ای از داده‌ها و مهارت‌های فنی نمی‌بیند، بلکه درباره انسان و ذهن و پرسش‌های عمیق زندگی نیز می‌اندیشد.

علاقه او به فلسفه، عرفان، شعر و موسیقی نیز برای من نشانه‌ای از همین نگاه گسترده است؛ اینکه انسان می‌تواند در کنار علم و تخصص، همچنان به پرسش‌های معنوی و انسانی زندگی توجه داشته باشد.

من گفت‌وگوی او با مهران مدیری در برنامه «دورهمی» را نیز دیدم و صحبت‌هایش درباره مسیر زندگی، موفقیت، آموزش و نگاه علمی به پزشکی برایم قابل تأمل بود.

نگاهی که مرا به فکر فرو برد

شاید دلیل اصلی علاقه من به شناخت زندگی دکتر گیو شریفی این باشد که در وجود او ترکیبی از دانش، تلاش، اندیشه و علاقه به انسان می‌بینم.

برای من، پزشکی فقط درمان جسم نیست. پزشکی که با مغز انسان سروکار دارد، بیش از هر کس دیگری با پیچیدگی شگفت‌انگیز آفرینش روبه‌رو می‌شود؛ همان مغزی که هنوز بسیاری از رازهای آن برای بشر ناشناخته مانده است.

وقتی به چنین دانشمندانی فکر می‌کنم، بیشتر به عظمت آفرینش خداوند پی می‌برم. چه شگفت‌انگیز است که خداوند در وجود انسان توانایی آموختن، اندیشیدن، کشف کردن و خدمت به دیگران را قرار داده است.

از این منظر، من دکتر گیو شریفی را تنها به عنوان یک جراح برجسته مغز و اعصاب نمی‌بینم؛ بلکه او را انسانی می‌بینم که علم را با اندیشه و تجربه زندگی در کنار یکدیگر قرار داده است.

سخن خاتمهی

من نمی‌توانم درباره عنوان‌هایی مانند «نابغه قرن» داوری علمی کنم؛ اما می‌توانم بگویم که آشنایی با زندگی و اندیشه‌های او، برای من یادآور ارزش دانش، پشتکار و خدمت به انسان‌هاست.

خداوند مهربان را شاکریم که در سرزمین ما انسان‌هایی با استعداد و دانش فراوان پرورش یافته‌اند و می‌توانند با علم و توانایی خود به دیگران خدمت کنند.

از خداوند بزرگ برای دکتر گیو شریفی سلامتی، آرامش، توفیق روزافزون و توانایی بیشتر برای خدمت به انسان‌ها خواستارم.

خدایا، به همه انسان‌هایی که علم خود را در راه خدمت به بندگانت به کار می‌گیرند، عزت و سلامت عطا فرما و بر دانش و بینش آنان بیفزا.