دلنوشته ی زیبا از فاضل نطری :

ماه خنـدیـد به کـوتاهـی شور و شعفم

دست بردم به تمنا و نیامد به کفم

کشش ساحل اگرهست،چرا کوشش موج

جذبه ی دیدن تو می کشد از هرطرفم

راه تردید مسیر گذر عاشق نیست

چـه کنم با چـه کنـم های دل بی هدفم؟

پدرانم همه سرگشته ی حیرت بودند

من اگر راه به جایی ببرم ناخلفم

زخم بیهوده مزن،سینه ام از قلب تهی است

بهترآن است که سربسته بماند صدفم